Sevgili 36 yaşım

Sevgili 36 yaşım. Yıllar geçtikçe daha sakin olman gerektiğini, insanları umursamaman gerektiğini yaşayarak öğrenmem ne üzücü. Buna rağmen sakin geçen bir yılın ardından kendini yavaş yavaşta sevmeye başlaman sevindirici.

...

Uğraştın çabaladın yoruldun. Çoğu zamanda muvakkat olamadın. Sadece çabaların için bile mutlu olabilirsin.

...

Karşına değer vermeyen insanlar hep zaman çıkacak . Umursama, bu onlarla ilgili ve kendine değer vermene ve sevmene engel değil.

...

Geçmişle ilgili  düşündüğün her şey senin gelecek kararlarını etkileyecek. "Çok takılma ve yoluna devam et." diyebilmeyi çok isterdim ama zor. En azından şimdilik. Geçmişe takılmamayı kırmadan incitmeden öğren.

...

Sevgili 36 yaşım hoş geldin. Tüm şarkılar senin için. 

...

Sen benim en kıymetlimsin 

...

35!

23.06.2020

Kiraz ayının onunda bir perşembe günü öğlen onbir de doğmuşum. Mimi minnakmışım doktor "yaşamaz" demiş ben hayata tutunmuşum. O gün bugündür başarılı olmak için çalışmış durmuşum da bir arpa boyu yol gidememişim. Ya da başaramadığımı söyleyenlerin sesi yüksek çıkmış da ben de kanmışım.

27. 06.2020

Her gün bir şeyler yazmaya çalışıyorum . 23 haziranı doğum günüm kabul ederek . 

35 oldum. 

Yalnızım, işsizim ve parasızım diye not düşmüşüm.

Aradan 5 gün geçmesine rağmen düşüncelerin değişmiş. 

5 gün! 

Bazen çok uzun bazen çok kısa gelen 5 koca gün. 

Ne mi öğretti bana. Paranın makamın pek de önemli olmadığını. Evet işten çıkarıldım. 

Üstelik çok çirkin bir şekilde. Dışarıdan bakınca işsiz olabilirim. Eğitim aldığım alandan farklı bir iş yapıyorum ve onda da başarılı olamadım. 

Başarı neye göre kıyaslanır? Sahip olduğumuz işimiz, arabamız, evimiz?

Tamam bunlarda başarıdır da ya erdem?

Bunları elde edebilmek için ezip geçtiğin insanlar.

Kedi çiğer ilişkisi değil bu!

Belki bir yere gelirim diye ikiyüzlü davranan. 

Bir yerlere gelirken çok çabaladım herkes benim kadar eziyet çekmesi gerekiyor diyenler. Hepinizden tiksiniyorum. 

Size katlanacak kadar ezik olduğum için kendime kızıyorum.

Dürüst olduğunu düşünürdüm ama yeterince değilim. İş bulamam korkusuna sizlere katlandığım için suçlu benim. Sizlere söz hakkı tanıdım. Ömrümün iki yılını, yaşam enerjimi tükettiniz. 

Onlardan farklı olduğumu düşünürken çok farklı olmadığımı fark ettim.

Belki kimseyi ezmeye kalkmadım ama pek çok haksızlığa sessiz kaldım. Çok şükür zalim değilim derken kendime yalan söyledim. 

03.07.2020

10 haziran da noterden iş yerine ihtarneme gönderdim

. Ondan sonra işyerini düşünmeyeçeğim dedim. 

Başarılıda oldum. 

Ta ki resmi doğum günüme kadar. 23 haziranı unuttular diye nasıl mutluydum. 

mecburen aradım teşekkür ettim. 

''Bir rutindi yaptık işte'' 

!

Ben zaten sizin hediye göndermenizden menmun değilim ama nezaket cümlelerini ihmal etmiyorum . Bu ne şimdi.

 '' Sen buna para vermezdin ben aldın '' diye hediye vermenin üzerine çok da şaşırmamak lazım !

Yine aptallığıma ağlayayım, ciddi anlamda samimiyet bekledim ya!

...

35 yaşına çok karışık bir ruh halinde girdim. Dilerim sonraki yıllar daha sakin, huzurlu gelir. 

Halbuki doğum günümü yapılacaklar listemle birlikte paylaşacaktım. 

İki günlük baş ağrısına bu kadar toparlama olur. 

bir doğum günü yazısı yazmazsam olmazdı .

Keşke ruhumun daha neşeli olduğu dönemlerde sorular hazırlasaydım her yaşımda cevaplar kendi değişimimi gözlemlerdi. 

Buraya kadar okuduysanız kendiniz için sorular hazırlamaya başlayabilirsiniz. Hatta paylaşın ki bizde görelim neler sorar insan kendine. 

...

34 ' e girerken umarım seneye kıpır kıpır yazılar yazarım demişim. Artık seneye kaldı :)

33,

29,

28,

Yaşlanıyorum!

Yaşlanıyorum.

Ne yazmalıyım ya da ne hissetmeliyim emin değilim. 

33. yaş kadının en güzel yaşıdır diye en güzel şeylerin bu yaşta olmasını bekledim ama olmadı. 

Yaş ilerledikçe bir insan bu kadar mı sıkıcılığa doğru gider  gördüm. Hem hayat sıkıcı hem  ruhum .

Hep bir depresif. 

Çok şükür sağlığım sıhhatim yerinde, memnun olmasam da bir işim var beni meşgul eden. 

Yinede yaşlanmak üzüyor ya da yalnız yaşlanmak üzüyor diyeyim. 

...

Benden bir yaş küçük kuzenimin mini mini bir oğlu oldu. 

Başka bir kuzeninde doğum günü var, ailecek oturmuş yaş almaktan bahsediyoruz. 

Halam ''herkesin doğum tarihini biliyorum '' dedi. Benim ki de muallakta ya ''hadi söyle ne zaman doğdum '' dedim. ''35 yıl önceki olay ne biliyim ne zaman'' dedi :)

 35 'e bir kala espri yaptık güldük eğlendik de düşününce bir tuhaf oldum. 

Otuzdörde bastım da  ne oldu. Ne kattım çevremdeki insanlara, hayata!

En basitinden kendimi nasıl geliştirdim. 

...

Söyleyecek çok şey var ama toparlayamıyorum. 

...

Umarım bir sonraki yaş günü notum kıpır kıpır ruh hali ile olur. 

28, 29, 33

Şuan ki ruh halim Cahit Sıtkı şiiri vari  ki şiir hiç sevmem. 

33

33 yaş!

Yıllar ne kadar da acımasız ben kendimi bilemeden gitmiş de gitmiş. 

Sahi kendimle ilgili daha ne bilmeliydim ki ? Bildiğim kadarı bile ürkütürken. 

Neden ürküyorum ki? Hani bir kadının en güzel dönemi 33 müş. Aynaya bakıyorum,  oluru bu kadarmış :)

Şaka bir yana yaş 33 olunca ne olurki yada ne olması gerekir ki. 

Olduk işte, hayatta bir değişiklik oldu mu, yok.

Annem olsa (Annem var çok şükürde bu satırları okumayacak ) "evlende yaş almanın bir anlamı olsun " mihvalinde gayet yorucu cümler kurardı.

 Bir benim annem mi böyle, " evlen de evlen".

Sanki kadının başını üstünde oturuyoruz.
Evlenince hayat bir baska mi oluyor, içtiğin suyun, soluduğun havanın tadi mi değişiyor?
Yoksa değişiyor mu? Aydınlatın beni.

33 denince aklınıza ne geliyor. 

Benim aklıma bir insanın kendini ispatlaması geliyor.

Hem kişilik hemde maddi imkanlar açısından.

Fazla mı maddi düşündüm.  Daha süslü cümleler mi kurmalıyım bilemedim.
Süslü cümle kurmayı da bilemem ki.

En iyisi doğum tarihimden bahsedeyim.

Kiraz ayının onunda doğmuşum.
İlk kiraz çıkmış on gün sonra ben doğmuşum kiraz gibi pembiş yanaklarla :)

Yok aslında öyle değil,  kocakarı aylarında biri olur kiraz ayı bizim aylarla arada 10 ya da 13 gün var. O yüzden ben doğum günümü net olarak bilmiyorum. Bazen 20 diyorum, bazen 23 hatta 21.
Özetle ruh halime göre tarihte değişiyor. Doğal olarakta kutlama olunca şaşırıyor insan.

İlk kutlama pazartesi günüydü.  Benim doğum günüm kesinlikle unutulur bu doğum gününü herkes hatırlasın istiyorum dedim.
Kendim unuttum ama karşı taraf unutmamış.
Kutlama muhabbetinden hoşlanmadığı halde.

Sonra memleketten kuzen kutladı.
İşten ayrılan arkadaşım da mesaj attmış, sonra  hediye ile geldi.  kaktüs almış profil fotomda görmüş severim diye almış.
Çok sevindim ama tepkim nasıl olmalı bilemedim.

Madem hatırlanmak istiyorum neden ruh halimi ona göre ayarlamıyorum ki.

Bir süre önce ablamlara teleskop istiyorum demiştim. Kalkıp bana teleskop alınsın beklemiyorum ama şakaçıktan bir anahtarlık alın di mi!

Su yeşili ayakkabılarım var. Bunlara uyan kiyafet istiyorum dedim. Ablamlara kalmadan kendim aldım.  Ablamlarada sakın pasta almayın yemeyeceğim dedim ama almışlar.
Yiyesim yok.  Yine de yedim.
Neden böyleyim ki.

Bir koşu çocukluğuma ineyim.
Çocukluk çok uzak en iyisi 2013 ve 2014 gideyim.
Gittim geldim, fark ettim ki ben bile kendimi ciddiye almazken başkası neden alsın ki.
Neyse efendim ben sizi sıkmayayım.
Rabbim 33 e giren tüm kadınların karşısına güzel insanlar çıkarsın. Hayatları masal kadar güzel geçsin :)

Bu aralar

Bu aralar ne yaptığımı kim merak ediyorsa artık tutmuş bu aralar diye başlık atmışım. 

Kendi kendimin moralimi düzeltme çalışmaları devam ediyorum. 

Perşembe günü yeğenimin 7. yaş günü idi. Kuzucum yeni okula başlarken daha düzgün bir çevrede okusun diye abimler taşındılar. Ufaklığı haftada bir görüyoruz  :(

Minik misafirlerde vardı. Belli olmasa da çocuklar ikiz. Çok şirinler bir süre sonra gürültüden başımız ağrıdı o ayrı dava. 

Kız biraz kaprisli idi ( aslında çooook kaprisli idi). Oğlan şarkı söyleyince kız kulaklarını tıkıyor. Birisine ilgi gösterince hemen ilgiyi üzerine çekmeye çalışmalar falan.

Aslında Göktürk'ün sınıf arkadaşı kürba ( kübra değil :p ) da  vardı pek hanım, biraz da   çekingen. Ben en çok onunla oynamaya çalıştım, ama becerikli olamadım. Erkek çocuğuna alıştığım için kamyon ve kepçelerle oynamak kız çocuğuna cazip gelmedi :)

Geçenin sonunda şımarık Duru tipik kız çocuğu kaprisi yaptı. ''ühhü başım ağrıyor, kuçaaaaaaak'' diye. Kızın halini görseniz ağzınız açık kalır. Gözler kısılmış salya sümük ağlar. O ağlayınca toprak da ağladı benimde başım ağrıyor diye. Kızın cevabı hazır. ''Yalan söylüyorsun, benim başım ağrıyor diye numara yapıyorsun''  Neyse kazanan duru oldu ve gece bitmiş oldu. Benim gece gitmedi o ayrı dava. 

Halamlar taşınma aşamasında ve ben ev toplamaya gitmemiştim. O yüzden dönüşte halama yatıya kaldım (annem dönmediği için pek bir yere gidemiyorum).  Geç vakitlere kadar kuzenin başını ağrıttım. Sabah da halamın başını. Evde yalnız kalınca konuşacaklar birikmiş. 

Neyse tüm dün yaptığım kitapları paketlemek oldu. Kuzenlerin üniversite hazırlık kitapları dahi evde idi bir kısmını ayıkladım, kütüphabeye bırakılacak. Bir kısmını sakladım, KPSS çalışırken lazım olabilir. 

Allahdan telefonun bozuldu ( geçen seneden beri fotoğraf makinası bozuk, iki gün öncede tel bozuldu)  yoksa halamın dağınık ev halini görürdünüz. Aslında paket yaparken fotoğraflanacak güzel kareler vardı. Kuzenin yıllar önce yaptığı peçete koleksiyonu, ortaokul yıllarından kalma resim çalışmaları. Ahşap oyuncaklar falan...

Günün en komik anı paketlenen eşyalar içinde kuzenin KPSS giriş kağıdının da olması idi. Evde ne net nede tarayıcı vardı hemen çıkıp en yakın kırtasiyeden çıktı aldık. Son anda 3. sayfa haberlerine çıkmaktan kurtuldum :)

Bugün öğlen annem geliyor. Kendisini pek yorulmaması lazım. Doktor ayağının üzerine basma demiş ama annem sabırsız duramıyor.  Annem dönmeden pazarlık yaptım. İstediğin saatte yemeğini hazırlarım sakın işlerime karışma onu yap bunu yap deme diye. Annemin cevabı işler dururken kitap yada internet yok. Sağol İrfan ya, çok anlayışlısın. 

Neyse kalın sağlıcakla. Yarın(bugün) ablamı sınava getireceğim oradan da gezmeye gideceğiz. Pazar günüde ev taşıyacağız. Dualarınızı eksik etmeyin.